,,Wanneer worden we dan geïnterviewd?” vragen twee meisjes me als ik ze vragen stel over Natuursprong, een project van Jantje Beton, Staatsbosbeheer en Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen (NISB). Achter me draaien de camera’s van het NOS Jeugdjournaal (vanaf minuut 3:43), en ook de journalist van Omroep Brabant heeft een mooie microfoon mee.
En dan ik, voor een artikel in het Nederlands Dagblad, met kladblok en pen. Het is toch geen ‘echt’ interview als ik alleen maar meeschrijf, terwijl de kinderen uitgebreid vertellen over het spelen in het bos.
De jongeren zijn basisschoolleerlingen uit Breda, stadskinderen die steeds minder ruimte hebben om te spelen. En ook de televisie is een belangrijke concurrent, vertelt Dayenne L’abée van NISB.
Zouden ze alleen daarom liever voor de camera staan? Of vinden jongeren kranten gewoon niet cool – hip, tof, of wat voor modern woord ze hiervoor hebben? Papieren kranten krijgen het steeds lastiger, abonnees verdwijnen. Langzaam ontplooien er steeds meer audiovisuele initiatieven op de niewssites, want ik denk dat een nieuwsbedrijf op den duur niet meer alleen van print kan leven.
Als student journalistiek, met de specialisatie dagbladjournalistiek, zie ik me over enkele jaren al veelvuldig met een camera en microfoon op pad gaan; of zelfs al tijdens mijn stage bij NRC over een maand. In Groningen heb ik al een en ander geoefend, ik heb er in ieder geval zin in!
Terug naar het bos, naar de kinderen. Om 16 uur moesten ze allemaal weer terug naar huis, weer naar de stad met de te kleine speeltuintjes en de drukke wegen. Vlak voor ze de weggaan stapt een meisje van zeven naar mij toe: ,,Meneer, ik ben nog helemaal niet geïnterviewd.” Ze vertelde haar naam, en ik schreef haar antwoorden op een kladblokje.
Voor haar ‘echt’ genoeg.
