NS willen in gesprek in stoptreintje naar A’dam

Het was koud en de metro had een flinke vertraging vanochtend. Nog net op tijd kan ik mijn treinkaartje kopen op Rotterdam Alexander. Het dubbeldekkertje komt al aangereden.

Als ik nog geen vijf minuten zit hoor ik door de omroepinstallatie dat er ‘mensen van de NS-directie aan boord zijn’ aan wie je ‘vragen kunt stellen’ en die met je ‘in gesprek willen gaan’. Zo gauw de ‘directieleden’ binnenkomen beginnen vaste reizigers op dit lijntje naar Amsterdam Centraal al over de extra vertraging sinds de nieuwe dienstregeling in december.

Ik denk: gelukkig heb ik een half uurtje speling ingebouwd in mijn reistijd. Dan ben ik met al die vertraging toch nog op tijd.

De reizigster tegenover mij baalt flink van de nieuwe tijden. Ze heeft iedere dag 20 minuten vertraging; niet genoeg voor een vergoeding, maar wel altijd te laat op haar werk. De NS-medewerkster beaamt deze problemen. Samen met haar collega loopt ze verder. Overal klachten over die nieuwe regeling. Overal tips hoe het beter kan. ‘De intercity krijgt altijd voorrang.’ En: ‘De aansluiting wacht nooit.’

Ik rijd vandaag voor de krant naar de rechtbank in Amsterdam. Overstappen in Duivendrecht. Dan uitstappen bij Zuid. Ik arriveer keurig op tijd. Zelfs de baliemedewerkers zitten nog niet op hun plek om me te helpen. Tjah, soms gaat het toch wel goed met de dienstregeling.

Weinig treinen, veel bladeren op weg naar NRC

Bladeren. Bladeren. Nog meer bladeren. Vanuit Rijssen met de trein naar Rotterdam Alexander voor een kennismaking met NRC, mijn stageplek. Bussen staan al klaar, want de treinen rijden niet.

De ‘Boembus’ (oud, beschilderd, en vooral gebruikt bij stappende jongeren op zaterdagavond) wordt ingezet om passagiers te vervoeren naar Deventer. Het past net, en als iedereen zit, stapt een NS-medewerker binnen: ,,Mensen die haast hebben, kunnen ook mee met de snelbus, dit is de stopbus.’’

Op drie mensen na zitten we allemaal in de touringbus. In Deventer zijn we een paar minuten te laat, de trein had niet even gewacht. Ongeveer half twee in de kantine van PCM in Rotterdam, vertraagd maar ruim op tijd. Heb genoten van heerlijke espresso.

Espresso voor NRC-kennismaking in de PCM-kantine

Helaas pas ’s avonds een blogje online. Ik heb nog niet zo’n mooi internetkaartje, en de netwerken in het PCM-gebouw wilden ook niet meewerken.

Groningen wordt overstroomd met 6-vwo’ers

Drukte, studievoorlichting en vooral erg veel studenten – sommigen met pappa en mamma. In de achtste week van het collegejaar is het weer zover, alle middelbare-scholieren komen naar Groningen om een leuke studie te kiezen en – merkte ik van mijn broertje vorig jaar – even door de Herestraat te lopen.

Ik probeerde me door de Oude Kijk In ‘t Jatstraat (waar de Letterenfaculteit zich bevindt) en de Folkingestraat een weg te banen naar het station. Voor een impressie vanaf de fiets – met tas voorop het stuur – heb ik geprobeerd met mijn mobiele telefoon een filmpje te maken. Wat schokkerig, maar vooral druk. Ik heb mijn trein gelukkig nog gehaald.

’s Ochtends liep ik in het Harmoniegebouw waar Letteren- en Rechtenstudies voorlichting gaven. Ik praatte met een oud-studiegenoot van Communicatie- en Informatiewetenschappen. Ze studeert nu Fries erbij.

Met een vriend was ik op weg naar de bibliotheek om wat aan mijn scriptie te doen en ik moest nog een artikel afschrijven (maandag een langere versie in het Nederlands Dagblad). Terwijl ik met de Friezin praatte, keek hij wat rond naar alle voorlichtingsborden. Een van de organisatoren stapte op hem af: ,,Als je een vraag hebt, stel die gerust.” Mijn vriend vroeg zich af of hij er daadwerkelijk uitzag als een 6 vwo-scholier: ,,Ik studeer hier al vijf jaar.”